Bieszczady w październiku 2014 roku

Czujesz, że żyjesz

Gdy robisz pierwszy krok w chmury

Czujesz, że żyjesz

Gdy mokry wiatr smaga twoją twarz

Czujesz, że żyjesz

Gdy deszcz z ogromną siłą uderza o kaptur

Czujesz, że żyjesz

Gdy ze zmęczenia klniesz pod nosem

Czujesz, że żyjesz

Gdy docierasz na szczyt szukając schronienia za skała

Czujesz, że żyjesz

Gdy widzisz, jak słońce powoli przebija się przez chmury

Rozświetlając na chwilę zieloną połoninę

Swoim nieśmiałym blaskiem

Czujesz, że żyjesz

Gdy patrzysz na Biesy, jak w oczy najdzikszej kochanki

Czujesz, że żyjesz

Jak wiesz, że zawsze ktoś na ciebie czeka

Duch Gór

Każdy rejon górski obfituje w bogactwo legend i lokalnych podań. Karkonosze nie są od tej reguły wyjątkiem. Sam miałem okazję przekonać się o prawdziwości nie jednej z przypowieści o karkonoskim Duchu Gór, zwanym według jednej z legend, Liczyrzepą. wędrując pięknymi szlakami, czując na sobie jego porywisty oddech, czy słuchając jego szeptów odbijanych od skał, szemrzącym echem.
Aby dowiedzieć się nieco więcej o historii jego gór i usłyszeć magiczne opowieści o nim samym, polecam odwiedzić Karkonoskie Tajemnice w Karpaczu.
Jednak aby poczuć je na własnej skórze, polecam oczywiście wędrówki po szlakach, choć ciężko znaleźć te "mniej uczęszczane"... Uważam jednak, że nawet tysiące turystów, kolorowe ciuszki, gofry w schroniskach nie obedrą Karkonoszy z magii, która niezaprzeczalnie w nich drzemie.

Sesja w słońcu

Niedzielne wczesne popołudnie. Ciepło lejące się z nieba, upstrzone śpiewem skowronków i szumem zbóż.
Tak było...

Coś z życia

Ludzie.
Z życia wzięci. Emocje. Chwile zatrzymane na szkle czy plastiku. Łapać je to zaszczyt dla mnie prawdziwy.

Lepiej czy gorzej jest... to pojęcie względne.
Lepiej niż wczoraj ?
Tydzień temu ?
Gorzej niż w tamtym roku ?
A cóż to ?
Gdzie jest punkt odniesienia ?
Tam gdzie go posadzisz by wygodnie siedział, albo wcale
Nie ma go - tak jest bardziej neutralnie
Układ otwarty, nie zamknięty
Środowisko testowe życia
Ja obserwator
Swojego układu otwartego
Patrzę i uśmiecham się czasem lub łzę uronię
Gdy tak sobię obserwuję
Swój mały wielki świat.

Entropia i powstanie.

Śmierć i pieprzenie.
Narodziny i rozkład.
Co jest pomiędzy. To życie.
Jak wypełniam cykl, zależy tylko ode mnie.
Na siły wszechŚwiata nic nie poradzę.
Z instynktami walczyć można,
ale o wiele lepiej, jest żyć z nimi w zgodzie,
wytresować je, jak symbioty, zaakceptować.
Nie pluj w twarz siłom, których nie pojmujesz,
Pamiętaj, że koło istnienia domyka się zawsze,
A nigdy nie kończy.

Baśń

Czemu nie pozwolić, by życie nieco baśniowym klimatem zostało zapełnione ? Czy to poprzez teatr, czy gry fabularne, książki czy jakiekolwiek wędrówki z wyobraźnią za kompana ?
Oderwijcie się choć na chwilę od tego kieratu, tego zwariowanego (nie)wesołego miasteczka, tego kręgu pracy i szarego życia. Chodźcie ze mną, na wędrówkę, dajcie dłoń i zróbcie pierwszy krok. Patrzcie wkoło, podziwiajcie, płaczcie ze wzruszenia, oddychajcie głęboko i świadomie. Nie bójcie się też zatrzymać czasami, tak zupełnie, zatrzymać nad pięknem. Niech wszystko inne odpłynie, zostaje chwila, TA chwila. No chodźcie, podajcie mi rękę, pozwólcie, że się przedstawię - na imię mi Baśń, wejdźcie do mojej krainy, jest bardziej prawdziwa niż wasze szare, przepełnione serialami, obowiązkami i pracą życie.
Nie bójcie się, śmiejcie się, płaczcie i podziwiajcie. Oto mój świat... Nie bójcie się patrzeć. Otwórzcie oczy. To baśniowe piękno jest wkoło...

Granatowy Wiosenny Wiatr

Gdy nadchodzi 

Granatowy wiosenny wiatr

Niosąc ze sobą zapach gwałtowności

Robi się jakoś pusto w środku

Wywiewa z człowieka uśmiech i szczęście

Hulając po pustym wnętrzu śmieje się do siebie

Granatowy wiosenny wiatr

A gdy z pustki po hulającym wietrze wywianej

Kiełkować zaczną idee uczucia wiosenne i świeże 

Świat przed człowiekiem otworem staje

I zaprasza na wędrówkę i doznania nowe

Więc rozwijaj ramiona i ciesz się z życia

Jak drzewo liście swoje na słońce wystawiające

Tak i ty łap światło a w mroku oddychaj

I wiatr odnowy nasiona życia niosący

Nie będzie już dłużej pusty ni mroczny

Ten granatowy wiosenny wiatr...

Tak poza tym - zapraszam na strone: http://www.strzelecki.me

120 sposobów na odnalezienie centrum

Gdy tak chodzę po tych lasach, łąkach, bagnach i górach, nie chodzę bez celu. Ja po prostu szukam, szukam spokoju, wytchnienia sam nie wiem od czego (chyba od natłoku), szukam w końcu jedności. Jedności i centrum. Swojego centrum. Jedności w sobie i z sobą, bo bycie całością, istotą pogodzoną z sobą i całym wszechświatem to mój cel.
Stać pośrodku. Być częścia i być centrum. Być kimś i być nikim. Bogiem i nicością.
Być wszechświatem, jego częścia i całością.

Portret z Szuflady

Portret z Szuflady Wyciągam, Rozkładam i Prasuję
Czas Skrzynkę Wpomnień Rozciąć i Stare Klucze z Rdzy Oczyścić
Wyjrzeć Za Okno i Wylecieć z Naszyjnikiem w Ręku i Turbanem na Glowie
Zakrakać Trzy Razy i W Gęstwinie jasnej Zieleni Zniknąć

Witaj Przygodo.

niGht

island by niGht